قاب دوم . حاجی بشر دوست و برادر عزیز جعفری - فرماندهان قرارگاه - در بی‌سیم می‌خواهند که مهدی را به عقب بیاوریم. پیام قرارگاه را بوسیله بی‌سیم به آقا مهدی می‌رسانم ولی خبری نمی‌شود. سوار قایق می‌شوم و به آنسوی دجله می‌روم. تا مرا می‌بیند عصبانی می‌شود.
- مگر من به تو نگفتم که نباید به این طرف بیایی؟ تو اینجا چکار می‌کنی؟ برگرد برو آنطرف!
چنان عصبانی می‌شود که یادم می‌رود برای چه به آنطرف رفته‌ام و به این طرف بر می‌گردم. برای برگرداندن آقا مهدی به شرق دجله، قرارگاه به احمد کاظمی که از دوستان نزدیک آقا مهدی است متوسل می‌شود. احمد در بی‌سیم آقا مهدی را صدا می‌کند و آقا مهدی بر خلاف انتظار جواب می‌دهد.
- آقا مهدی! تصمیمات جدیدی گرفته شده، باید با شما صحبت کنم، بیا این طرف. کارهای زیادی داریم... آخه تو آنجا چکار می‌کنی؟!
صحبت احمد کاظمی که قطع می‌شود صدای خسته آقا مهدی از پشت بی‌سیم بر می‌خیزد.
- احمد! این طرف من چیزهایی می‌بینم که شما نمی‌بینید... اگر بیایی برای همیشه پیش هم هستیم.
من گیج و منگ در این طرف به صحبت‌های آقا مهدی گوش می‌دهم. همه تلاش می‌کنند او را به این سوی آب بیاورند و او به تنهایی همه را به آن طرف می‌خواند... (مصطفی مولوی) 

(۱) سردار عزیز جعفری فرمانده حال حاضر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی.

(منبع: "خداحافظ سردار" نوشته سید قاسم ناظمی، چاپ چهارم، ص ۲۱۶ - ۲۱۴ با تلخیص)